به گزارش خبرنگار بینالملل ایبنا، قیمت نفت طی دو روز اخیر تحت تأثیر خوشبینی معاملهگران به احتمال دستیابی آمریکا و ایران به یک توافق صلح، با افت قابلتوجهی روبهرو شدهاست؛ در حالی که اظهارنظرهای متناقض از سوی دو طرف، همچنان فضای مذاکرات را مبهم نگه داشته است.
افت بازار نفت با وجود ابهام در مذاکرات
بر اساس گزارش رسانهها بهای نفت خام در شرایطی کاهش یافت که بازار به چشمانداز کاهش تنشها میان تهران و واشنگتن واکنش نشان داد. نفت برنت در محدوده ۹۶ دلار برای هر بشکه معامله شد؛ سطحی که نشان میدهد معاملهگران بیش از آنکه به اظهارات رسمی توجه کنند، به احتمال تغییرات ژئوپلیتیکی و اثر آن بر عرضه جهانی نفت چشم دوختهاند.
تنگه هرمز؛ گره اصلی بازار انرژی
در کانون توجه بازار، موضوع بازگشایی تنگه هرمز قرار دارد. تحلیلگران تاکید میکنند که هرگونه توافقی که به بازگشایی کامل این مسیر منجر شود، میتواند حجم قابلتوجهی از نفت را وارد بازاری کند که در حال حاضر با کمبود عرضه مواجه است.
با این حال، موانع مهمی همچنان پابرجاست. از جمله این موانع میتوان به ۲۴ میلیارد دلار دارایی بلوکهشده ایران و همچنین احتیاط تهران در پذیرش عبور آزادانه کشتیها از تنگه هرمز اشاره کرد. همین عوامل سبب شدهاند که با وجود خوشبینی اولیه، هنوز نتوان از نهاییشدن توافق سخن گفت.
ذهنیت غالب در بازار: «اول بفروش، بعد سؤال کن»
«ربکا بابین» معاملهگر ارشد حوزه انرژی در CIBC Private Wealth Group، معتقد است بخشی از افت قیمت ناشی از بستهشدن موقعیتهای معاملاتی پیشین بوده، اما عامل مهمتر، بیمیلی شدید بازار به خرید در قیمتهای پایینتر است.
او میگوید: «به نظر میرسد سرعت خروج از برخی موقعیتها، افت قیمت را تشدید کرده است؛ اما مهمتر از آن، تردید واقعی بازار برای خرید در این کاهش قیمتهاست. درباره هر خبر مربوط به توافق احتمالی صلح، زمان مشخص خواهد کرد که جزئیات و زمانبندی آن چگونه خواهد بود، اما در حال حاضر ذهنیت بازار این است: اول بفروش، بعد سؤال بپرس.»
این توصیف نشان میدهد که بازار نفت فعلاً بیش از آنکه بر مبنای قطعیتهای سیاسی حرکت کند، تحت تأثیر واکنشهای هیجانی و مدیریت ریسک قرار گرفته است.
احتیاط معاملهگران پیش از روشنشدن نتیجه
حتی بدون تأیید رسمی توافق، معاملهگران نسبت به نگهداشتن موقعیتهای خرید در بازار نفت محتاطتر شدهاند؛ بهویژه در آستانه انتشار خبرهایی که ممکن است نشانههایی از پیشرفت در مسیر توافق را مخابره کنند. این رفتار، بیانگر آن است که بازار هر لحظه خود را برای سناریوی افزایش عرضه آماده میکند.
پیامهای متناقض از تهران و واشنگتن
در بخش دیگری از تحولات، یک مقام ایرانی اعلام کرد که تماسهای غیرمستقیم با آمریکا همچنان ادامه دارد و موضوع ذخایر اورانیوم با غنای بالا در دستور کار مذاکرات نیست. از سوی دیگر، «مارکو روبیو» وزیر خارجه آمریکا، هشدار داد که نهاییشدن هرگونه پیمان صلح احتمالاً چند روز زمان خواهد برد.
این تضاد در مواضع، نشان داد که هرچند کانالهای گفتوگو فعال هستند، اما فاصله میان فضای رسانهای و واقعیت دیپلماتیک همچنان زیاد است.
تنگه عملاً بسته است، اما نشانههایی از تحرک دیده میشود
در حال حاضر، تنگه هرمز همچنان عملاً بسته توصیف میشود و تحت محدودیتها و محاصرههایی از سوی آمریکا و ایران قرار دارد.
با این حال، در روزهای اخیر چند نفتکش غولپیکر با دریافت مجوز از ایران، موفق شدند از این گذرگاه عبور کنند که به معنای عبور میلیونها بشکه نفت خام غیرتحریمی از هرمز است. این تحول هرچند محدود، اما از نگاه بازار میتواند نشانهای مهم از امکان افزایش تدریجی جریان عرضه باشد.
با همه اینها، فروش گسترده آخر هفته فقط ناشی از تحولات سیاسی نبود. همزمان، با نزدیکشدن به موعد سررسید قرارداد ژوئیه نفت برنت در پایان هفته، حجم معاملات این قرارداد رو به کاهش گذاشت؛ موضوعی که معمولاً میتواند نوسانپذیری بازار را بیشتر و فشار فروش را تشدید کند.
چرا قیمتها پایین آمد
بازار نفت در شرایط فعلی بیش از هر چیز به احتمال بازگشت عرضه از مسیر تنگه هرمز واکنش نشان میدهد، نه به واقعیت قطعی یک توافق. اگرچه اخبار ضدونقیض درباره مذاکرات ایران و آمریکا فضای خبری را ملتهب کرده، اما واکنش معاملهگران نشان میدهد که بازار ترجیح داده ریسک را زودتر قیمتگذاری کند.
به بیان دیگر، افت قیمت نفت را میتوان محصول سه عامل همزمان دانست:
در مجموع، باید گفت تا زمانی که جزئیات توافق احتمالی روشن نشود، بازار نفت احتمالاً همچنان میان امید به کاهش تنش و ابهام نسبت به واقعیت مذاکرات در نوسان خواهد ماند.
